نصیر خان

از کجا آمده ایی که تو زیباکده ی آیینه هایی تو خود خاطره ایی نقش عاشق کش تویه قصه هایی ماه افتاده من در دلم از تو اثر کرده نگاهت عین گل شاخه تر منتظر آمده ام بر سرراهت دل کرده جسارت زده دنیارو به نامت عشق همینه کرده که دیووانه ام در شب تنهاییم چشم و چراغ دل ما شد تویه هر ثانیم عشق همینه با منه هرجا برم آخر به دام آمدم نشستی به قلبم شدی شاه بیت پرآوازه ام روز آفتاییم باتو خوبه هرجاییم شب طولانیم مه رو رویاییم راز عشق و داری چشمات میگه تازه کاری تا موهات وا میشه مثه دشت گل بهاری