همچو یک آدمِ محکومِ برآشفته و منگ
دل به کابینه‌ی دلدادگی‌ات خوش کردم
تا به تحریمِ نگاهت نشوم ژرف دچار
حق دل را که غنی بود فراموش کردم
تن به برجامِ لبت دادم و در دولت عشق
عقل مغرورمُ یک جانبه خاموش کردم
تو ولی زیر توافق زدی و من بی تو
جام تلخِ غمِ این فاجعه را نوش کردم
من که کارم خوندنِ نشانه‌های پنهان بود
طراحیِ تحلیل و اقناع توی این میدان بود
نقشه‌ی استراتژیکِ عشقُ می‌چیدم برات
ماتریسِ منطقم اما کم آورد تو چشمات
فکر می‌کردم همه چی تو کنترل منه
هر کی با منطق من بجنگه حتماً می‌شکنه
سنگرای دفاعیم یکی یکی خراب شد
توی آتیش نگاهت یخ احساسم آب شد
پای میز این توافق تموم برگامو دادم
بی دفاع و بی‌سلاح تو تله‌ی تو افتادم
یک جانبه باختم، تمومِ باورام به هم ریخت
زهرِ تو قطره قطره تو رگای من ریخت
