بی تو مهتاب شبی باز از آن کوچه گذشتم
همه تن چشم شدم خیره به دنبال تو گشتم
شوق دیدار تو لبریز شد از جام وجودم
شدم آن عاشق دیوانه که بودم
یادم آید شبی با هم از آن کوچه گذشتیم
پر گشودیم و در آن خلوت دلخواسته گشتیم
تو همه راز جهان ریخته در چشم سیاهت
من همه محو تماشای نگاهت
یادم آید تو به من گفتی از این عشق حذر کن
لحظه ایی چند در بر این آب نظر کن
آب آیینه عشق گذران است
تو که امروز نگاهت به نگاهی نگران است
باش فردا که دلت با دگران است
شب و صحرا، گل و سنگ
همه دل داده به آوای شباهنگ
اشکی از شاخه فرو ریخت
مرغ شب ناله تلخی زد و بگیریخت
اشک در چشم تو لرزید
ماه بر عشق تو خندید
بی تو مهتاب شبی ….
