بی تو

وقتی که سرگردان شدم رفتی عاشق شدم، ویران شدم رفتی ابری شدم در چشم های تو آن لحظه که باران شدم رفتی دل بستنم آغاز راهم بود عاشق شدن تنها گناهم بود گفتم همیشه دوستت دارم این جمله تنها اشتباهم بود رفتی و در دستم جا مانده این گل که دارد بی تو می میرد رفتی و می دانم در این غربت جز غم سراغم را نمی گیرد من که برایت سوختم بی تو شمع پریشان خودت بودم وقتی که بی تو گریه میکردم دلتنگ چشمان خودت بودم من شاخه ای در زیر بارانم با آخرین برگ خودم مانده شمعی شدم که بی تو می سوزم در حسرت مرگ خودم مانده رفتی و در دستم جا مانده این گل که دارد بی تو می میرد رفتی و می دانم در این غربت جز غم سراغم را نمی گیرد