پاینده ایران

از دماوند تا جنوب، از دلِ شرق تا غروب
از زمین تا آسمون عشقِ ایرانه
از هزاران سال قبل، تا هزاران سال بعد
هر چه می‌خواهد شود، عشقِ ایرانه
نخواه شکستن از مردمی
که قوی شوند تو هرچه بد کنی
هنوز قلبِ کوروش ایرانِ من
هنوز رو لبامه زنده باد وطن
پاینده ایران، دیارِ رستم و دلیران
نماند از نبودت این جان
تویی که جاودانه‌ ، ایران
پاینده ایران، چه کرده با تو این صبوری
تو در دلم همیشه بودی
تویی که جاودانه‌ ، ایران
نشد تسلیمِ زور و تاریخ خاکِ من
نشد بازیچه‌ی یه عالم این وطن
منم هر لاله از خاک سرزده
که عمری ریشه کرد در اعماق قلب من
به عشق پاک مردمم به دانه‌ دانه گندمم
برای زخم این وطن چه آتشی به پا کنم
پاینده ایران، دیارِ رستم و دلیران
نماند از نبودت این جان
تویی که جاودانه ، ایران
پاینده ایران، چه کرده با تو این صبوری
تو در دلم همیشه بودی
تویی که جاودانه‌ ، ایران