مغرور

من اون خاکم به زیر پا، ولی مغرور مغرورم
به تاریکی منم تاریک، ولی پر نور پر نورم
اگه گلبرگ بی آبم به شبنم رو نمی آرم
اگه تشنه تو خورشیدم، به سایه تن نمی کارم
من اون دردم که هر جایی پی مرهم نمی گرده
چه غم دارم اگر دنیا به کام من نمی چرخه
نمی چرخه
نمی چرخه
من اون عشقم که با هرکس سر سفره نمی شینه
من اون شوقم که اشکامُ به جز محرم نمی بینه
اگه من ساقه ی خشکم به دریا دل نمی بندم
اگه بارون پربارم به صحرا دل نمی بندم
چه مغرورم
چه مغرورم
چه مغرورم
من اون دردم که هر جایی پی مرهم نمی گرده
چه غم دارم اگر دنیا به کام من نمی چرخه
نمی چرخه
نمی چرخه
من اون عشقم که با هرکس سر سفره نمی شینه
من اون شوقم که اشکامُ به جز محرم نمی بینه
اگه من ساقه ی خشکم به دریا دل نمی بندم
اگه بارون پربارم به صحرا دل نمی بندم
چه مغرورم
چه مغرورم
چه مغرورم
چه مغرورم
چه مغرورم
چه مغرورم
چه مغرورم
چه مغرورم