Davat

خونم اگر محقره گلاي قالي پرپره
خميده ديوار اطاق شكسته بغض پنجره

اطلسي ها خشكن اگر نمونده از باغچه اثر
به سرانگشت سكوت كسي نمي زند به در

هواي صحبت ميكنم ميام و جرأت ميكنم
به خونه محقرم شما رو دعوت ميكنم

من و ببخش به سادگي بيخودي صحبت ميكنم
دست خودم نيست دلمه اگه جسارت ميكنم

فاصلمون دور اگه نداري از دلم خبر
قدم بزار به چشم من كه بي تو خشكيده دلم

دنياي ما اگر جداست فاصله تا عرش خداست
با اين همه روي دلم به سوي حضرت شماست