يه جوری دلم هورری ميريخت،که از صدای ريختنش
ميشد بفهمی طفلی دل،چه جوری ميلرزيده تنش
اين چه بلايی بود يهو،حيوونی اومد به سرش
اين دل زودی گول بخور،خاک يه دنيا تو سرش
هر بار يه جور تازه،دل اشتباه کرده
با هر زبونی گفتم ،نشنيده باز کرده
هر با يه جور تازه،دل باخته و ميبازه
با اين همه بديها باز سوخته و ميسازه
عاشقی و دربدری،
يعنی همينه آخرش،
مونده رودستم دل من،
با چشمای خيس و ترش
خودم خواستم که پات وايستم ،
تو باشی قسم راستم
نوشتم رو دل و جونم ،
واسه عشق تو ديوونم،
از عشق توست که ميخونم
