پیمان حسینی

سربرگردوندم دیدم پشتم خالی شد گفتم گفتم شاید شوخی کردی منو ول نکردی عشقم نگاهم به عقربه های ساعت بود چند ساعت ازتنهایی میترسم به تنهایی ندارم عادت نترسیدی نگفتی اگه بری من میمیرم مگه نمیدونی بی تو از زندگی من سیرم ساده بودم که دلِ سنگه تو رو ندیدم اِنتهای راهی که داری میری تاریکه از تاریکی نترسیدی و رفتی جایی که راه برگشتش برعکس رفتش باریکه بی رحمی اما من دوسِتدارم من مثل تو نمیتونم بد باشم من نمیتونم عاشق کس دیگه باشم کی مثل من ناز تو رو میکشه کی میخواد دست روی موهات بکشه این فکرای لعنتی داره منو میکُشه