پیمان حسینی

مگه عاشق من نبودی یه روزی مرحم زخم من تو بودی مگه تو نبودی که میگفتی شونت تکیه گاه منه شبونه لبه پنجره با دوتا فنجون قهوه میشستیمو،دستای همو میگرفتیمو ، نیستی ببینی دلم پره غمه بعد تو،من هنوزم توی اتاقم، فکرو خیال شده کارم، دیگه دارم کم میارم کار من،شده کشیدن سیگارو، نگاه به درو دیوارو، مردم تو این خونه گناهم چی بود لعنتی؟ بگو بگو بگو تکراری شدم برات چه زود چه زود چه زود مثل من عاشقت ، کی بود؟ کی بود؟ کی بود؟