مه پیکر

ای دلبر من، سیمین بَر من زیباصنم و مه پیکر من در باغ دِلت، پروانه منم، دلداده منم از عشق رُخت، سودازده و شوریده منم چشمان چو آهویت فواره ی گیسویت لب های غزل گویت بُرده دلُ سویت... ای یار گُل اندامم محبوب و دلارامم ای عشق تو درمانم از غم بِرهانم... دل در رَه تو دادم از عشق تو من شادم از درد و غم آزادم پیشم بمون یار... ای شمع شب تارم تنها تو رو من دارم ای همدم و غمخوارم واسم بخون یار...