مقصر

همون کاریو کردی باهام ، که دلم نمیومد باهات کنم
تو که چشماتم پر از دروغ بود ، چطور تونستم اصلا نگات کنم
پر از دردم ، به مو بندم ، مقصر منم خودم کردم
خودم انتخاب کردم که بسازی یه سنگ تو از قلبم
یه زنگ بزن به من که قلبم آروم شه یه کم
چه قدر دیگه باید بجنگم با قلب خستم ، تورو چرا یادمه اصلا ؟
باید تورو یادم بره وقتی دلت دیگه جای من نیست
خیلی قشنگ بودی از دور پس ، برو همون جای قبلیت
سر تو هرشب دیوونه کردم ، بعد تو هر کس دور و بَرَم هستو
حتی یه لحظه ام نداری رحم ، توام زدی به قلبم تیر خلاصو
میرم میمونه یه مشت خاطره ، میدونم محاله که یادت بره
اون حسای قشنگ مُرد ، توام یادت نره که کی بود قاتلش
حواست به کارات هست؟ آمار دستته یه بند باهام بحث میکنی ؟
هنوز جون توی پاهام هست ، میجنگم چون میدونم یه روز بَس میکنیم
چقدر ذوقتو داشتم ، چقدر کورش کردی توی نامرد
به خودت بیا توام لااقل ، با همه تو جنگی دیگه با من چرا؟
اولشه هنوز تنگ نشده دلت ، مونده یه چند وقت که بیای به خودت
میاد اون روزی که نمونده غروری ، میشنون اسممو آدمای دورِت
هوا ابریه من نیستم پیشِت گرم بشه تو سرما دست دوتامون
انقدر تو این هوا خاطره داریم ، بعد من اسمش سمّه ، نه بارون !