نگارم

چه نگاری جانم چه یاری
در تو پیداست عجب مهره ماری
تو بخندی جان تازی گیرم
لشکر موی تو باشد من امیرم
مه روی افسانه ای نور این خانه ای
در دلم لعبتی تو تکی دردانه ای
مه روی زیبا صنم همه جان و تنم
بی تو هر جا که روم حرف تو را میزنم
جان فدایت از بس که تو شیرین سخنی
تو برایم یک جام شراب کهنی
تو همانی که به درد دلم درمانی
تو برایم یک مستی بی پایانی
لحظه ای از دوری تو سال ها می‌گذرد
تو مرا دیوانه کردی اسیر می خانه کردی