ای عشق

مرا بگیر از این خیال
ببر به لحظه‌‌های خود
بیرون بکش از سینه‌ام
این دل را برای خود
یک قطره از عشقت را
تو هدیه کن به قلب من
اگر شبی دلت گرفت
تو تکیه کن به قلب من
ای ماه گریان من
ای راه بی‌پایان من
آغاز کن در جان من
یک زندگی را
ای روشنیه راه عشق
شیرین‌ترین نگاهِ عشق
آغاز کن در قلب خود
دیوانگی را
با من بخند ای عشقِ زیرِ باران
شاعری کن با نگاه‌های پریشان
پشت شلوغی‌های رویای قشنگ
جایی برایم باز کن زیبای پنهان
ای ماه گریان من
ای راه بی‌پایان من
آغاز کن در جان من
یک زندگی را
ای روشنیه راه عشق
شیرین‌ترین نگاهِ عشق
آغاز کن در قلب خود
دیوانگی را