ویرانه

دورم از هیاهوی جهان دورم که من تاریک ترین نورم چشام خورشید ولی کورم سیرم از این یادآوری سیرم واسه دستام زنجیرم جوونم اما خب پیرم باشه برو دیگه بسه یادت واسه من خسته دل ساده چیزی نمیمونه یادت تو این خونه باشه برو من دیگه بریدم هر اتفاقی بود خندیدم از دردها آبادام خسته شد این آدم برای من همۀ آرزوم رفت دلم از درد تا مرز جنون رفت خستگیاش مونده تو تن زخمیم از سادگیم واسه تو آبروم رفت من کویر آروم پیگیر بارون با جونی خسته به امید سامون باشه برو دیگه بسه یادت واسه من خسته دل ساده چیزی نمیمونه یادت تو این خونه باشه برو من دیگه بریدم هر اتفاقی بود خندیدم از دردها آبادم خسته شد این آدم