به امید آخر

بیا برگردیم به شبای بی صدا
شبهایی که پُر از قصه ها بود
خسته از فریادهای بی صدا
دل هامون پُر از غصه ها بود
جمله های توی فکرمونُ
یکی انگار مهرُ موم کرده
یکی پشت چراغ قرمز
از فرط خستگی تموم کرده
هنوزم مثل یک دوره گردم
که بازم در انتظارِ بارونِ
دلم پُر از سکوتُ دردِ
دستام رو به سمت آسمونِ
به امید اینکه این چشمام
هنوزم راهشُ بلده
شاید این خسته دل یک شبی
چشماشُ خیلی راحت ببنده
به امید آخرش این بار
انتظار یه روزی تموم میشه
سلام آخر من یه جایی
به سمت قلبِ تو روون میشه
یه فانوس ته تاریکی
تنهایی هامون روشن کرده
نگو بهم دلتُ نمیخواد
قفس بشکنه خراب شه نرده
قایق های کاغذی رو
هیچکسی نجات نداده
حتی عادی زندگی کردن رو
هیچکسی به ما یاد نداده
به امید اینکه این چشمام
هنوزم راهشُ بلده
شاید این خسته دل یک شبی
چشماشُ خیلی راحت ببنده
به امید آخرش این بار
انتظار یه روزی تموم میشه
سلام آخر من یه جایی
به سمت قلبِ تو روون میشه