از عذاب جاده خسته
نرسیده و رسیده
آهی از سر رسیدن
نکشیده و کشیده
غم سرگردونیامو
با تو صادقانه گفتم
اسمی که اسم شبم بود
با تو عاشقانه گفتم
با تنم زخمی اگه بود
بی رمق بود اگه پاهام
تازه تازه با تو گفتم
اگه کهنه بود دردام
من سرگردون ساده
تو رو صادق می دونستم
این برام شکسته اما
تو رو عاشق میدونستم
تو تموم طول جاده
که افق برابرم بود
شوق تو راه توشه من
اسم تو همسفرم بود
من دل شیشه ای هر جا
هر شکستن که شکستم
زیر کوه بار غصه
هر نشستن که نشستم
عشق تو از خاطرم برد
چه نحیفمو پیاده
تو رو فریاد زدمو باز
خون شدم تو رگ جاده
من سرگردون ساده
تو رو صادق میدونستم
این برام شکسته اما
تو رو عاشق میدونستم
من سرگردون ساده
تو رو صادق میدونستم
این برام شکسته اما
تو رو عاشق میدونستم
نیزه نم باد شرجی
وسط دشت تابستون
تازیانه های رگبار
توی چله زمستون
نتونستن نتونستن
جلوی منو بگیرن
از من خسته خسته
شوق رفتنو بگیرن
حالا که رسیدم اینجا
پر قصه برا گفتن
پر نیاز تو برای
آه کشیدن و شنفتن
تو رو با خودم غریبه
از خودم جدا میبینم
خودمو پر از ترانه
تو رو بی صدا میبینم
من سرگردون ساده
تو رو صادق میدونستم
این برام شکسته اما
تو رو عاشق میدونستم
من سرگردون ساده
تو رو صادق میدونستم
این برام شکسته اما
تو رو عاشق میدونستم
من سرگردون ساده
تو رو صادق میدونستم
این برام شکسته اما
تو رو عاشق میدونستم
اون همیشه با محبت
برای من دیگه نیستی
نگو صادقی به عشقت
آخه چشمات میگه نیستی
من سرگردون ساده
تو رو عاشق میدونستم
این برام شکسته اما
تو رو صادق میدونستم
من سرگردون ساده
تو رو صادق میدونستم
این برام شکسته اما
تو رو عاشق میدونستم
