Kosh Khial

ﻣﻦِ ﺧﻮش ﺧﻴﺎل ﺳﺎده
ﺣـﺎﻻ ﺑـﺎ ﭘـﺎی ﭘـﻴـﺎده
دﻧـﺒـﺎﻟﺖ دارم ﻣﻴـﮕﺮدم
ﻫﻤﺴﻔﺮ ﺑﺎ ﺷﺐ و ﺟﺎده
ﭘﺮم از ﺣﺴﺮت و ﺧﻮاﻫﺶ
واﺳـﻪ ﻳﻚ ﻟـﺤﻈﻪ ﻧﻮازش
ﻛﻮﻟﻪ ﺑﺎر ﻏﻢ رو دوﺷﻢ
رﻫـﺴﭙﺎر ﺷـﻬﺮ ﺳﺎزش
ﺗﻮ ﻗﺎﻣﺖ ﺳﻴﺎه ﺷﺐ
وﻗﺘﻲ ﺳﺘﺎره ﻣﻴﻤﻴﺮه
اﻧـﮕﺎر ﻣﻴـﺨﻮاد ﺑﻬﻢ ﺑﮕﻪ
واﺳﻪ رﺳﻴﺪن ﺑﻪ ﺗﻮ دﻳﺮه
از ﻣﻦِ ﺧﺴﺘﻪ رو ﺧﻂ رﻓﺘﻦ
ﺑﻲ ﺗﻮ ﻳﻪ ﺳﺎﻳﻪ ﻓﻘﻂ ﻣﻴﻤﻮﻧﻪ
ﺳﺎﻳﻪی ﻣﺮدی ﻛﻪ ﺧﻮش ﺧﻴﺎﻟﻪ
ﭼـﻮن ﻧـﺎرﻓـﻴﻘﻮ رﻓـﻴﻖ ﻣﻴﺪوﻧﻪ
ﻫﻨﻮزم اﺳـﻤﺖ ﻋﺰﻳﺰه
واﺳﻪ اﻳﻦ ﻫﻤﻴﺸﻪ ﺗﻨﻬﺎ
ﻗـﺼﻪی ﺑﻮد و ﻧﺒﻮدت
ﻣﻴﺸﻪ راﻫﻲ واﺳﻪ ﻓﺮدا
ﻣﻦِ ﺧﻮش ﺧﻴﺎل ﺳﺎده
ﺣـﺎﻻ ﺑـﺎ ﭘـﺎی ﭘـﻴـﺎده
دﻧـﺒـﺎﻟﺖ دارم ﻣﻴـﮕﺮدم
ﻫﻤﺴﻔﺮ ﺑﺎ ﺷﺐ و ﺟﺎده
ﭘﺮم از ﺣﺴﺮت و ﺧﻮاﻫﺶ
واﺳـﻪ ﻳﻚ ﻟـﺤﻈﻪ ﻧﻮازش
ﻛﻮﻟﻪ ﺑﺎر ﻏﻢ رو دوﺷﻢ
رﻫـﺴﭙﺎر ﺷـﻬﺮ ﺳﺎزش
ﺗﻮ ﻗﺎﻣﺖ ﺳﻴﺎه ﺷﺐ
وﻗﺘﻲ ﺳﺘﺎره ﻣﻴﻤﻴﺮه
اﻧـﮕﺎر ﻣﻴـﺨﻮاد ﺑﻬﻢ ﺑﮕﻪ
واﺳﻪ رﺳﻴﺪن ﺑﻪ ﺗﻮ دﻳﺮه
از ﻣﻦِ ﺧﺴﺘﻪ رو ﺧﻂ رﻓﺘﻦ
ﺑﻲ ﺗﻮ ﻳﻪ ﺳﺎﻳﻪ ﻓﻘﻂ ﻣﻴﻤﻮﻧﻪ
ﺳﺎﻳﻪی ﻣﺮدی ﻛﻪ ﺧﻮش ﺧﻴﺎﻟﻪ
ﺗـﻮ ﻧـﺎرﻓـﻴﻘـﻮ رﻓـﻴﻖ ﻣـﻴﺪوﻧﻪ
ﻫﻨﻮزم اﺳـﻤﺖ ﻋﺰﻳﺰه
واﺳﻪ اﻳﻦ ﻫﻤﻴﺸﻪ ﺗﻨﻬﺎ
ﻗﺼﻪی ﺑﻮد و ﻧﺒﻮدت
ﻣﻴﺸﻪ راﻫﻲ واﺳﻪ ﻓﺮدا
ﻫﻨﻮزم اﺳـﻤﺖ ﻋﺰﻳﺰه
واﺳﻪ اﻳﻦ ﻫﻤﻴﺸﻪ ﺗﻨﻬﺎ
ﻗﺼﻪی ﺑﻮد و ﻧﺒﻮدت
ﻣﻴﺸﻪ راﻫﻲ واﺳﻪ ﻓﺮدا
ﻫﻨﻮزم اﺳـﻤﺖ ﻋﺰﻳﺰه
واﺳﻪ اﻳﻦ ﻫﻤﻴﺸﻪ ﺗﻨﻬﺎ
ﻗﺼﻪی ﺑﻮد و ﻧﺒﻮدت