مسافر شهر غمی
غريبي مثل خودمی
تو صورتت پر از غمه
غصه داری يه عالمه
دوست داری درد دل كنی
دلت گرفته از همه
غريبه توی غربت
نگی چی شد محبت
بگی ميگن ديوونه است
حرفاش چه بچه گونست
تقصير آدما نيست
اين همه درد دوا نيست
آبه و نون و نفس
كجا اومدی تو قفس
تو هم مثل همه ی ماها
سر دوراهي موندی و
دل رو به درياها زدی
گفتی غریبی بهتره
واسه همه دربه درا
اين ديگه راه آخره
تو شك و توی ترديد
چشمات كجا رو ميديد
تو شك و توی ترديد
چشمات كجا رو ميديد
غريبه توي غربت
نگی چی شد محبت
بگی ميگن ديوونه است
حرفاش چه بچه گونست
تقصير آدما نيست
اين همه درد دوا نيست
آبه و نون و نفس
كجا اومدي تو قفس
