بندر آبی

همیشه اونی بودم که می‌خواست تموم کنه بره سراغ بعدی دستای ماهرت تونست منو آروم کنه بگو با من چه کردی چشمات یه قصه‌ی نابه که آدمو خواب می‌کنه ، قند تو دلم آب می‌کنه موهات یه جنگل خیسه که واسهٔ من آرامشه قلبمو سمتت می‌کشه بذار تو بندر آبی چشات ، کشتیِ من پهلو بگیره بذار تو جنگل موهای رهات، دستای من آروم بمیره تکراری شده این دنیا واسه من وا کن چشاتو که دریا لازمم خنده‌های تو وقتی سلاحمه واسه هر جنگی تو دنیا حاضرم