عجب رسميه رسم زمونه
قصه برگ و باد خزونه
ميرن آدما از اونا فقط
خاطره هاشون به جا ميمونه
کجاست اون کوچه
چی شد اون خونه
آدماش کجان خدا ميدونه
بوته ياس بابا جون هنوز
گوشه باغچه توی گلدونه
عطرش پيچيده تا هفتا خونه
خودش کجاهاست خدا ميدونه
ميرن آدما از اونا فقط
خاطره هاشون به جا ميمونه
تسبيح و مهر بی بی جون هنوز
گوشه طاقچه توی ايونه
خودش کجاهاست خدا ميدونه
خودش کجاهاست خدا ميدونه
ميرن آدما از اونا فقط
خاطره هاشون به جا ميمونه
پرسيد زير لب يکی با حسرت
پرسيد زير لب يکی با حسرت
که از ما بعدها چه يادگاری به جا بمونه
خدا ميدونه
ميرن آدما از اونا فقط
خاطره هاشون به جا ميمونه
ميرن آدما از اونا فقط
خاطره هاشون به جا ميمونه
