شکیب

منم اون دنیای سنگین منم اون شبهای غمگین منم اون صدای بی جون منم اون روزای ننگین منم اون دستای بی جون منم اون اخمای خشمگین منم اون رگهای بی خون منم اون پاهای لنگین آره من خرابو داغون با همین چشمای گریون میگم از غصه فراوون میخونم از عشق بی جون آره من دیوانه هستم آره من مجنون و مستم لحظه لحظه خاطراته تورو هر ثانیه هستم میخونم از ترانه عشق میخونم از بهانه عشق میخونم از صدای کلام میخونم از حکایت عشق آره من خرابو دلخون پرسه میزنم تو بارون مینویسم این ترانه تا بشه به یادگار خون مینویسم از بهانه گله های عاشقانه مینویسم از تمامه شبایی که شد افسانه مینویسم از یگانه عشقی که شد خاطراتم دیگه دستاشو ندارم غصه هامو میشمارم منم اون زندون بی روح منم اون دلهای مجروح منم اون مرغابیه غم منم اون بیمار مجنون این بود ترانه عشق این بود بهانه عشق این بود صدای کلام این بود حکایت عشق