علی محمدی

پروانه تویی چراغ سقف این خانه تویی برای درد من شانه تویی رفیق بی چکو چانه تویی دُردانه تویی مرا همان که میمانه تویی برای گل که گلخانه تویی دلیل حال این ترانه تویی برایت آرزو دارم که هیچوقت غم نبینی مرا بوی وطن میدی برایم سرزمینی به آغوشی که تا آخر من آنجا خانه دارم به تو قول میدهم جز عشق زمن چیزی نبینی دنیا برایم با تو شکل بهشت دارد هر لحظه با تو بودن بویی از عشق دارد