گرداب

به عشقت بازم چشمام بارونه میرن همه انگار یه جور قانونه حال دلم داغونو حال تو ارومه دست پیش و میگیری تا کم نیاری پیش من بیشتر من و میسوزونی خاکستره آتیش من امان از این دیوونگی سکوت تو ترسوند من و آرامشت طوفانیه عشق سرابه پس چرا چشمای تو دریاییه امان از این دیوونگی من و بارون و شبای بعد تو میسوزونه من و لحن سرد تو قصه ی آدم و سیب قصمون انگاری جداییه قسمتون ته راهمون که خوب تموم نشد ولی بد نمیخوام از خدا برات دنبال راه نجاتم عزیزم مثه گردابه اخه دوتا چشات