دلارام

هر که دلارام دید از دلش آرام رفت
چشم ندارد خلاص هر که در این دام رفت
هر که دلارام دید از دلش آرام رفت
مِی چو فرو شُد به کام، عقل به ناکام رفت
یاد تو می‌رفت و ما عاشق و بیدل بُدیم
پرده برانداختی، کار به اتمام رفت
ماه نتابد به روز، چیست که در خانه تافت؟
سرو نروید به بام، کیست که بر بام رفت؟
گر به همه عمر خویش با تو برآرم دمی
حاصل عمر آن دمست باقیِ ایام رفت
همت سعدی به عشق میل نکردی ولی
مِی چو فرو شُد به کام، عقل به ناکام رفت