نگاه خاموش منو فقط توو قصه ها ديدی
باور نداری اين منم از تاريکيم تو ترسيدی
تو که يه روز اين آتيشو با دستای خودت زدی
با شعله های داغ اون زمستونت رو خط زدی
قانون جنگلو تو آوردی توی زندگيت
کشتی تا نميری و خون شد اسير تشنگيت
من يه بازيچه مث عروسکای بچگيت
سهمم هم دو مشت پوچ توو بردن هميشگيت
نمیدونم چی کار کنم به عشقت اعتباری نيست
بايد که رد بشم فقط توو موندنم جوابی نيست
تا تو هنوزم از خودت فاصله داری راهی نيست
شدی يه نقطه ی سياه يه نقطه هم خيالی نيست
