موی سوخته

سلام مـــادرِ من ، ای همیشه آغـــوشـــم
ببخش نیست اگر کولـه ام روی دوشـــم
ببخش اگر که کمی مانتواَم چُـــروک شده
ببخش اگر که کمی خاکی است رو پوشم
لباسِ فُرمِ دبستـــانِ ما عَوَض شده استه
مین که آمدم اینجا سپیــد می پوشـــم
چقدر خستـــه ی آغـــوشِ مهربـــانِ
تـــواَمچقدر تشنه ی آن طَعمِ چای و دمنوشـــم
گرسنـــه بودم و می خواستم غــذا بخور
مصدای سیلیِ موشـک نشست در گوشـــم
نگـــاه کردم‌ و دیدم حَـــرَم شــده مینـــا
بنگـــاه کردم و دیدم کنارِ شش گوشــه ام
به مـــوی سوختـــه ام افتخـــار کن مـــادر
که مـــویی از وطنم را به غِـــیر نفروشـــم
سلام مـــادرِ من ، ای همیشه آغـــوشـــم
ببخش اگر که کمی خاکی است رو پوشم