ایران وطنم، جان و تنم، خاک رهایی
مهد هنری، مأمن مردان خدایی
تیری به تنم تا نخورد از تن من
جان و تن من هر دو فدای وطن من
روزی پدری رفت تا زنده بمانی
روزی پسری تا پاینده بمانی
با یار بمانم من و با یار بمیرم
در عشق تو یک بار نه صد بار بمیرم
سر می دهم اما سرِ تسلیم ندارم
من آرشم از تیرِ کسی بیم ندارم
بر خاک بیوفتم که تو آزاد بمانی
از پای نیوفتم که تو آباد بمانی
سلمانم و با عشق در آمیخته کیشم
دلبستهٔ یاران خراسانی خویشم
ایران ای جان ای بیشهٔ شیران
آزاد بمان شاد بمان خاک من ایران
ایران ای جان ای بیشهٔ شیران
آزاد بمان شاد بمان خاک من ایران
ایران ای جان ای بیشهٔ شیران
آزاد بمان شاد بمان خاک من ایران
ایران ای جان ای بیشهٔ شیران
آزاد بمان شاد بمان خاک من ایران
بزار از عمق این قلب پر از عشق واسه زخمای تو مرهم بیارم
به روی خاک تو جون میدم اما محاله پای عشقت کم بیارم
من از خاک عزیزت پا گرفتم، من از چشمای تو دنیا رو دیدم
به اسم تو قسم حتی یه ذره از این خاکو به دنیایی نمیدم
یکی یکی شمردم و حماسه هات یه کوه شد
نوشتم از تو ای وطن، یه شعر پر شکوه شد
یکی یکی شمردم و حماسه هات یه کوه شد
نوشتم از تو ای وطن، یه شعر پر شکوه شد
پای عشق تو می مانم
سرزمین من ایرانم
خاک پاک تو می بوسم
از شکوه تو می خوانم
بیا وطن بیا وطن
خوشا به پای خاک تو فدا شدن
بیا وطن بیا وطن
خوشا در آسمان تو رها شدن
بیا وطن بیا وطن
به نام پاک و آب و خاک تو قسم
بیا وطن بیا وطن
سه رنگ پرچم تو افتخار من
تویی تو جانم وطن وطن
تو اشتیاقم وطن وطن
تویی امیدم وطن وطن
تویی وجودم وطن وطن
ایران
ایران
