حتی واسه یه لحظه هم دور شی ازم دلشوره میگیرم
حتی تصورم کنم دلخوری و دلگیری میمیرم
به موت قسم اشاره کن کوهو میذارم رو دوشم
خونم چشاته نگیرشون ازم نذار خونه به دوش شم
من دیگه از کوچه ی چشمات را برگشتن ندارم
غریبه آشنای روزگار بد دوست دارم
وصله ی جونی عشقت واسم حیثیته نه لفظ و زبونی
کاشکی از عمرم کم بشه تو بیشتر بمونی ...
دردت به جونم تصدق خندت بخند همش همیشه
دلی که عشق تو پاش نباشه دل نمیشه دیگه عاقل نمیشه
میترسم بدم از دستت به خودم بیام و نبینم دوباره چشمای مستت
میترسم از عشق زیادم از بس که دوست دارم
جای مرهم زخمات خودم بشم دردت
