فرمانروا

مثل آبی روی آتش من بگردم دورِ تو آخر کجایی ماه کم آورده امشب پیش آن چشمان آبی بر نمیگردی بفهمد آسمان تو قرص ماهی آسمان را بر زمین دوزم تو هر طوری بخواهی موهای بازت باد را دیوانه کرده من که سهلم آسان چگونه می روی آسان که پیدایت نکردم برگرد تا ممکن شود در اوج این گریه بخندم فرمانروایی میکنی دیوانه ای چون منِ دیوانه داری من بهتر از تو در خودم تو در جهانت چون منِ عاشق نداری موهای بازت باد را دیوانه کرده من که سهلم آسان چگونه می روی آسان که پیدایت نکردم برگرد تا ممکن شود در اوج این گریه بخندم