بی وفا

بگو بهم بی وفا مونده چی برام بگو دلت پره نمی خنده این لبات یهو بی هوا دستم بره روی اسمت دیگه تکرار نمیشه واسمون این شبا ساختی یه کلبه چوبی دلیله همیشگی بغض تومی موندی توی مغزم واسم یه غده بودی این شبا نمیشه صبح ب زور رفتی الان واسم نقطه کوری میسازم صدتا شعرم موی فرت میکنی گله میگی برو بهم میشکنه هولی دلت دیدم کلی مثل ت از غریبه نخوردی زده خودی بهت کاش میشد همه ثانیه هم برگردنن بیاد از تو سینم بیرون قلبم درد من دیونه ک واست صبر کردم تویه دیونه این دل و پر پر کرد من حالم مثه بچگیام خوب نیست یه روزی میفهمی قدرمو ولی دور نیست هرکی دستت رو میگیر باهات دوست نیست هرکی میبخشتت نمیبنه کور نیست