تنهای تنها

چرا هيچكی به هيچكی نيست
كجای کارِ دنياييم
توو يه شهرِ پُر از آدم
چقد تنهای تنهاييم
چيشد از ياد هم رفتيم
دلامون سرد و خاموشه
چرا آوازه خونِ شهر
بايد سازش رو بفروشه
نه زنده ايم نه دل داريم
نه جونِ زندگی كردن
تمومِ آرزوهامون
چه بی سر و صدا مُردن
چشام اشک و دلم خونه
چقد حالم پريشونه
اونی كه باعثِ بغضه
چی از دلتنگی ميدونه
يجوری بی خبر از هم
توو لاکِ زندگی رفتيم
كه اصلا يادمون رفته
چقد از عشق ميگفتيم
چه قولایی بهم داديم
چه روزایی و سر كرديم
چه شعرايی باهم خونديم
ديگه يادش نمی اُفتیم
نه زنده ايم نه دل داريم
نه جونِ زندگی كردن
تمومِ آرزوهامون
چه بی سر و صدا مُردن
چشام اشک و دلم خونه
چقد حالم پريشونه
اونی كه باعثِ بغضه
چی از دلتنگی ميدونه