شب سیاه

یه حسی گلوم و هی میده فشار
ضربانم میره بالا میچسبه به هزار
یدفعه دنیا میشه تیره و تار
چشمام خیره میشه به در و دیوار
آسمون میریزه اشک به حالمون
شاید بعد سیاهیا بیاد دوباره نور
کی میدونه بعد این صبر زیاد
شاید از رو سرمون بره این ابر سیاه
کجاییا روز خوب کجاییا،که پناه نبریم
دیگه به تنهاییا
کجاییا روز خوب زودی بیا شده تحملم کم تواین شب سیاه
کجاییا روز خوب کجاییا،که پناه نبریم
دیگه به تنهاییا
کجاییا روز خوب زودی بیا شده تحملم کم تو این شب سیاه
نبوده این زندگی حق من،من که بودم واسه آدما دغدغه مند
معرفتمون بوده عادت بد،رسیدیم به دادشون سر وقت
واسه هرچیزی که دویدیم نشد،چنتا سیگارو تا ته کشیدیم نشد
از بلندیا چقد پریدیم نشد،ندیدیم تشو
کجاییا روز خوب کجاییا،که پناه نبریم
دیگه به تنهاییا
کجاییا روز خوب زودی بیا شده تحملم کم تو این شب سیاه
کجاییا روز خوب کجاییا،که پناه نبریم
دیگه به تنهاییا
کجاییا روز خوب زودی بیا شده تحملم کم تو این شب سیاه