باید اولش می فهمیدم آخرش بدون تو میرم من
فردا رو حتی ببازم تو نخاستی که بدونی میرم من
شبا زیر آسمون این شهر ساعت بی تو نمیره جلو میمونی تو خاطره من تا خود صبح
شبا زیر آسمون این شهر با فکر دوباره دیدن تو دلمو خوش میکنم تا بشه صبح
اونروزو یادم نمیره که چجوری میرفتم
آخه تا نباشم نمی دونی نمی فهمی کی هستم
