آنجا که معماریِ دنیا منطقی نیست
دیوار چیدن تا ثریا منطقی نیست
من عاشقت بودم دلت لرزید ای عشق
کاشانه سازی در گسل ها منطقی نیست
کوتاه کردی موی خود را باشد اما
کوتاهی شب های یلدا منطقی نیست
نام تو را بردند تا آتش بگیرم
آتش زدن بر جان دریا منطقی نیست
تنهاییم بوی جنون دارد
چشم به جای اشک خون دارد
این قلب حال بیستون دارد
پس من چرا با درد می‌خندم
گفتم میان منطق و احساس فرق است
گفتی که احساس تو اما منطقی نیست
گفتم عدالت می رسد یک روز آخر
خندیدن قاضی در آنجا منطقی نیست
عمری برای لقمه ی نانی دویدیم
آجر میان سفره ی ما منطقی نیست
تنهاییم بوی جنون دارد
چشم به جای اشک خون دارد
این قلب حال بیستون دارد
پس من چرا با درد می‌خندم
