صد دل

گره ی كور قلبمو وا كرده و برده قلبمو نميدونم چجوری ميخونه از چشام حرفای دلمو تا يه جا كه اسمش مياد دست و پامو گم ميكنم خدانكنه كه خودش باشه ببينه چه جوری هل ميكنم نه يه دل نه صد دل با هزار تا دل عاشقش شدم جوري كه چشم بسته اونو ميكشونم هی دور خودم آخه ديوونه اش شدم پيگيره اون دلش شدم محو خنده هاش شدمو طرفداره خودش شدم يكاری كردم كه بخنده شدم حالا خودم عاشق خنده هاش نميدونم چی كار كنم وابستم كرده منو با اون نگاش كاش يه بار اسم منو صدا بزنه اون با تن صداش