آخرین دیدار

ای شب روشن گفتی از رفتن
رد شدی آهسته آهسته از من
شعر زیبایی شهر تنهایی
من نمی پرسم که بی من کجایی
آخرین دیدار شوق بی تکرار
قاب عکسی عاشق بر قلب دیوار
چشم از این دنیای دلمرده بردار آخرین دیدار
گم شدم هر بار زیر این آوار
دل به این رویای آلوده نسپار
زندگی تا بوده این بوده انگار آخرین دیدار
گریه پناه غربت ما بود
با دل آزرده این درد آشنا بود
حال ما بد بود فرصتم کم بود
سهم ما از هم از این دنیا غم بود