مادر

فرشته ای اما روی زمين هستی با عشق چشمت را به روی آسمان بستی بال و پر خود را با دست خود چيدی هرچه زمين هم خورده ای اما تو نشكستی اندوه تاكستان در كنج چشمانت مستم هميشه از نوازش های دستانت دنيای غم حتی بر دوش من باشد حالم دگرگون ميشود با چشم خندانت بهشت از روز ازل شد خاك زير پای تو عطر خدا پيچيده در آغوش تو هواي تو گذشتی از دنيا كه من روياي خود را سر كنم رويای من آرامشت دنيای من براي تو از چشم های من جانا چه ميخوانی درد و دل ناگفته ام را هم تو ميدانی آغوش تو يعنی دنيای آرامش تنها دوای درد ايام پريشانی راحت گذشتي تو از جان خود حتی تفسير كردی عشق را بی پرده و زيبا هر لحظه در سختی تا پاي جان رفتم عمر دوباره داده ای بر من در اين دنيا همراه من هستی تا لحظه ی آخر تا آسمان ها ميروم من با همين باور دلگرم تو ماندم در شهر دلسردی تو شهربانوی مني جان منی مادر