در ته دریای دل دُردانهای دارم عزیز
دردانهای دارم عزیز
شوخٍ نازک بدن دیوانه ای دارم عزیز
دیوانهای دارم عزیز
حال و احوال خوشش در من سرایت می کند
حال و احوال خوشش در من سرایت می کند
در نهانم گوهر شاهانهای دارم عزیز
شاهانهای دارم عزیز
زخمههای مهربانی می زند بر چنگ دل
تا برارد از درونم نَم نَمک آهنگ دل
مطرب شاه و امیر در پیش او تنگ و خجل
در ستون پیکرم حنانهای دارم عزیز
حنانهای دارم عزیز
در ته دریای دل دُردانهای دارم عزیز
دردانهای دارم عزیز
شوخٍ نازک بدن دیوانه ای دارم عزیز
دیوانهای دارم عزیز
زهر تلخ روزگار نوشیدنش آسان شده
با نوازشهای او ابرِ غزل باران شده
حرف او را می زنم دست و دلم لرزان شده
وَه چه یار و یاور جانانهای دارم عزیز
جانانهای دارم عزیز
در ته دریای دل دُردانهای دارم عزیز
دردانهای دارم عزیز
شوخٍ نازک بدن دیوانه ای دارم عزیز
دیوانهای دارم عزیز
