چشمای تو این غزل همیشه تازه
که واسه هر تازه رسیده دربازه
چشمای تو که با غریبه همجواره
وای واسه این خودی چرا جایی نداره؟؟
جایی نداره، جاییکه نداره
به جز پناه اسم تو که سایه ساره
سایه بیصاحب من جایی نداره
جایی نداره ،جاییکه نداره
ارزش من واسه تو اگه شد کهنه و ارزون
حرفای من همه هیچ ، رو زمین ریگ بیابون
اما هنوز نه هنوز همه عمر برام گرونی
من واسه تو کوچیکم ، واسه من تو همونی
چشم تو واسه هر غریبه سایه ساره
وای واسه این خودی چرا جایی نداره؟
کی قد من مثه من واسه تو سادگی داره
کی اینهمه عاشقه اینهمه عاشق واره
چشم تو رو اگه بود یه چراغ ستاره دیدم
تنها تو رو واسه ی بیکسی چاره دیدم
چشمای تو این غزل همیشه تازه
که واسه هر تازه رسیده دربازه
چشمای تو که با غریبه که همجواره
وای واسه این خودی چرا جایی نداره
جایی نداره جاییکه نداره
جایی نداره جاییکه نداره
جایی نداره جایی نداره
