آهو خانم، بالابلند، ماه پیشونی، سرو سمند
ابرو داره خنجر تیز، برق نگاش مثل کمند
چشم سیاش یه کوه نور، گردن اون تنگ بلور
بلور صافه با بدن، روشنتر از دشت و دمن
آهوی پُرکرشمه، اومد به پای چشمه
ناز و نیاز لب هاش، لب های خشک و تشنه
قلبمو برد با یک نفس، اسیر شدم تو این قفس
دامن یار شکن شکن، دیوار دل آی بشکن
دیوار دل آی بشکن
چشمای آهو مسته، گُل به گلشن نشسته
درخت بید مجنون، حجله عشقو بسته
تُنگ دلش طلا بود، حجله پر از حیا بود
گفتم دوسِت میدارم، اون وقت اونم رها بود
اون وقت اونم رها بود
آهوی پُرکرشمه، اومد به پای چشمه
ناز و نیاز لب هاش، لب های خشک و تشنه
قلبمو برد با یک نفس، اسیر شدم تو این قفس
دامن یار شکن شکن، دیوار دل آی بشکن
دیوار دل آی بشکن
آهو خانم، بالابلند، ماه پیشونی، سرو سمند
ابرو داره خنجر تیز، برق نگاش مثل کمند
چشم سیاش یه کوه نور، گردن اون تنگ بلور
بلور صافه با بدن، روشنتر از دشت و دمن
آهوی پُرکرشمه، اومد به پای چشمه
ناز و نیاز لب هاش، لب های خشک و تشنه
قلبمو برد با یک نفس، اسیر شدم تو این قفس
دامن یار شکن شکن، دیوار دل آی بشکن
آهوی پُرکرشمه، اومد به پای چشمه
ناز و نیاز لب هاش، لب های خشک و تشنه
آهوی پُرکرشمه، اومد به پای چشمه
ناز و نیاز لب هاش، لب های خشک و تشنه
آهوی پُرکرشمه، اومد به پای چشمه
ناز و نیاز لب هاش، لب های خشک و تشنه
آهوی پُرکرشمه، اومد به پای چشمه
ناز و نیاز لب هاش، لب های خشک و تشنه
