روزگار

یه روزگار یه وقتی
نه غصه بود نه سختی
میشد نشست تو آفتاب
در سایه درختی
میشد نوازشی کرد
ز عشق ستایشی کرد
حتی میشد با دشمن
دوستانه سازشی کرد
نوش نوش باده مون بود
شعر و ترانه مون بود
زندگی رو می ساختیم
هر جور اراده مون بود
شاه و پیاده مون بود
ناز و افاده مون بود
زندگی رو می ساختیم
هر جور اراده مون بود
یه روزگار یه وقتی
نه غصه بود نه سختی
میشد نشست تو آفتاب
در سایه درختی
میشد نوازشی کرد
ز عشق ستایشی کرد
حتی میشد با دشمن
دوستانه سازشی کرد
بهار رفت و خزون شد
قحطیه سایه بون شد
فصل شکستن گل
به دست باغبون شد
به دست باغبون شد
در گذر دقایق
نه دریا موند نه قایق
نه قلب زندگی زد
برای قلب عاشق
در باغ پر شقایق
برای قلب عاشق
در باغ پر شقایق
یه روزگار یه وقتی
نه غصه بود نه سختی
میشد نشست تو آفتاب
در سایه درختی
میشد نوازشی کرد
ز عشق ستایشی کرد
حتی میشد با دشمن
دوستانه سازشی کرد
نوش نوش باده مون بود
شعر و ترانه مون بود
زندگی رو می ساختیم
هر جور اراده مون بود
شاه و پیاده مون بود
ناز و افاده مون بود
زندگی رو می ساختیم
هر جور اراده مون بود
یه روزگار یه وقتی
نه غصه بود نه سختی
میشد نشست تو آفتاب
در سایه درختی
میشد نوازشی کرد
ز عشق ستایشی کرد
حتی میشد با دشمن
دوستانه سازشی کرد