سر سجاده عشقم
به خاک افتاده عشقم
ولی با این همه احساس
تهی از باده عشقم
پر و خالی شدم از بس
به دست هر کس و ناکس
چه مانده از تنم باقی
شکسته جام بی ساقی
تنم زخمی شد از هر دست
به جانم سنگ هر سرمست
برای جرعه ای مِی بود
به من هر کس که دل می بست
به نام اعتماد وعشق
اگر دستی به من آویخت
به پایش زندگی دادم
به جانم زهر حسرت ریخت
هزاران بار دل دادم
که شاید عشق ناب این است
سراب تلخ باران بود
به خود گفتم شراب این است
سر سجاده عشقم
به خاک افتاده عشقم
ولی با این همه احساس
تهی از باده عشقم
