حواسم نیست

گاهی حواسم نیست دنبال تو توی خونه می گردم از بس که تو فکرم یه عمره با خیالت زندگی کردم تو سهم دنیای منی و آخرش حقم رو می گیرم من شرط بستم با خودم تا تو نیای پیشم نمی میرم گاهی حواسم نیست تو پس کوچه های شهر گم میشم هر کی می پرسه حالمو من بی هوا اسم تورو میگم با من چکار کردی که بعد از تو دیگه قبلت رو یادم نیست میری برو اما بدون این حق اون قلبی که دادم نیست این درد توی سینم درمون منه که عمریه اون چشمات زندون منه لبخند تو آغاز دیوونگیه اما واسه دیوونت این زندگی این زندگیه به روم نمیارم اما رو دوشم کوه درده فکرت منو دیوونه کرده هر روز با ترس از خودم می پرسم اگه یه روزی بر نگرده از چشم من افتاده این من که بی تو زنده مونده پیش خودش شرمنده مونده مثل کسی که عمری و جنگیده اما تهش بازنده مونده این درد توی سینم درمون منه که عمریه اون چشمات زندون منه لبخند تو آغاز دیوونگیه اما واسه دیوونت این زندگیه این زندگیه