امیر علیپور

شروته که کارمه غمته ک بارمه شیونی و سر بدین عزا عزای برارمه۲ و برمه رخت عزا کمرمه که دو جا۲ ایسازم و بی هر غمی غیرزا غم ککا۲ غم وبارم کردی زی تهلخارم کردی بیقرارم کردی بی کس و کارم کردی دلتم سیم نسوت و زی بی برارم کردی کور و پیرم کردی زی د اسیروم کردی نیگی ایمیرم اَ ککام زدی دیرم کردی و زمونه خ هیچ و جونم سیروم کردی۲ بعد وت نگردم ای روی روی رهته جونم نیخم بمونم نیترم نیکشونم بعد وت نگردم ای روی روی سردیارم اخ درد و بارم مث بارون ایبارم کی مثل زینب ایقده درده کشیده رنگش پریده زده زونی بریده کی مثل زینب ایقده غم ره و بارش رهته قرارش همه دار و ندارش