نرو بی معرفت

زانو بغل کردم گوشه این خونه درد غریبی نیست حالم پریشونه زخمی شده روحم از خاطراته تو یه گوشه میشینم غرق خیال تو کنارمی اما از زندگیم رفتی این سرنوشتم بودبا تو و دلتنگی فضای این اتاق غرق نفسهاته فکرم همیشه هر لحظه باهاته روزای با تو رو زدم روی دیوار عکسی که دوست داشتی تو اولین بهار دور میشی از دستام تو این روزای سرد این بود قرارمون نرو بی معرفت تموم شهر میدونن یه دیوونه اس تو این خونه که تنها دغدغه اش اینه تو برگردی به این خونه عجیبه حالم این روزا نمیخوام بی تو دنیارو یکم دیره ولی برگرد بمون رو حرف و قولاتو