احساس

امیدی نمونده تواین شهرتاریک میرم سمت دریا ازین راه باریک تو رودوست نداشتم که دوسم نداری همش ضربه خوردم همش بدبیاری گلوم تلخ میشه ازین عشق کوتاه یه رودم که باید بشم غرق دریا همیشه یه فرهاد به آخررسیده ازاحساس شیرین دیگه ناامیده همیشه یه احساس توراه گلوته یه آدم که باید بره روبه روته همیشه یه آدم به قلبت میشینه یه آدم که هرچی به رنج نبینه یه شب میرم ازتو یه شب که توراه به پای تو موندن فقط اشتباه همیشه یه احساس