ای که در راه رسیدن به تو جان چیزی نیست
ای مرا جان و جهان بی تو جهان چیزی نیست
از درختانِ خزان زردترم دور از تو
پیش اندوه من اندوه خزان چیزی نیست
همه با طعنه مرا بعد تو مجنون خواندند
صحبت از عشق شود، زخم زبان چیزی نیست
قامتم خم شد و من شکوِه نکردم هرگز
بی گمان در برِ ابروی کمان چیزی نیست
برده‌ای جان مرا و غم تو ماند اینجا
پیش اندوه گران، جان گران چیزی نیست
ای که در راه رسیدن به تو…
