خیلی وقته زندگیمون رنگ خنده رو ندیده
این هوای غم گرفته نفس ما رو بریده
خیلی وقته که شکسته پای رفتن من و تو
جای زخم آرزومون مونده رو تن من و تو
ما چه رویاهایی داشتیم از یه جایی یادمون رفت
به قفس خو کردیم اونقدر که رهایی یادمون رفت
ما به چی دل بسته بودیم ما به چی تن داده بودیم
مثل اشکی از چشای زندگی افتاده بودیم
سمت اشتباه رفتیم سمت اشتباه موندیم
پشت غم سنگر گرفتیم بس که بی پناه موندیم
