بوی سیب

دسته گلای بی زبون گمشده های بی نشون
یه ریزه خاکسترشون دو حلقه انگشترشون
یه تیکه استخون سرد یه شاخه گل یه بال و پر
یه دکمه ی پیرهنشون یه ذره خاک تنشون
تابوتای یه اندازه تو هرکدوم یه سربازه
باده که شیون میزنه ابره که بر تن میزنه
تابوتا خیس آب میشن دسته گلا خراب میشن
میپیچه تو شهر و دهات عطر سلام و صلوات
آی مادرای مهربون بچه هاتون بچه هاتون
دسته گلایی که دادین به جبهه ها فرستادین
حالا با تابوت اومدن با بوی باروت اومدن
سر ندارن پا ندارن شوق تماشا ندارن
مادرا از خدا میخوان با گریه و دعا میخوان
تابوتاشونو باز کنن بچه هاشونو ناز کنن
اما بویی عجیب میاد بو کنی بوی سیب میاد
میگن کسی که پا بشه راهی جبهه ها بشه
سر به بیابون بذاره تو عاشقی جون بذاره
اونجا که آفتاب میشینه باغ و گلستون میبینه
بچه های عزیز من باغ گلای سیب من
رو عشقتون پا نذارین ایرانو تنها نزارین